The Book of Genesis

Main Page

Chapter 24

1: And Abraham was old, and well stricken in age: and the LORD had blessed Abraham inall things.

2: And Abraham said unto his eldest servant of his house, that ruled over all that he had, Put, I pray thee, thy hand under my thigh:

3: And I will make thee swear by the LORD, the God of heaven, and the God of the earth, that thou shalt not take a wife unto my son of the daughters of the Canaanites, among whom I dwell:

4: But thou shalt go unto my country, and to my kindred, and take a wife unto my son Isaac.

5: And the servant said unto him, Peradventure the woman will not be willing to follow me unto this land: must I needs bring thyson again unto the land from whence thou camest?

6: And Abraham said unto him, Beware thou that thou bring not my son thither again.

7: The LORD God of heaven, which took me from my father's house, and from the land of my kindred, and which spake unto me, and that sware unto me, saying,Unto thy seed will I give this land; he shall send his angel before thee, and thou shalt take a wife unto my son from thence.

8: And if the woman will not be willing to follow thee, then thou shalt be clear from this my oath: only bring not my son thither again.

9: And the servant put his hand under the thigh of Abraham his master, and sware to him concerning that matter.

10: And the servant took ten camels of the camels of his master, and departed; for all thegoods of his master were in his hand: and he arose, and went to Mesopotamia,unto the city of Nahor.

11: And he made his camels to kneel down without the city by a well of water at the time of the evening, even the time that women go out to draw water.

12: And he said O LORD God of my master Abraham, I pray thee, send me good speed this day, and show kindness unto my master Abraham.

13: Behold, I stand here by the well of water; and the daughters of the men of the city come out to draw water:

14: And let it come to pass, that the damsel to whom I shall say, Let down thy pitcher, I pray thee, that I may drink; and she shall say, Drink,and I will give thy camels drink also: let the same be she that thou hast appointed for thy servant Isaac; and thereby shall I know that thou hast showed kindness unto my master.

15: And it came to pass, before he had done speaking, that, behold, Rebekah came out, who was born to Bethuel, son of Milcah, the wife of Nahor, Abraham's brother, with her pitcher upon her shoulder.

16: And the damsel was very fair to look upon, a virgin, neither had any man known her: and she went down to the well, and filled herpitcher, and came up.

17: And the servant ran to meet her, and said, Let me, I pray thee, drink a little water of thy pitcher.

18: And she said, Drink, my lord: and she hasted, and let down her pitcher upon her hand, and gave him drink.

19: And when she had done giving him drink, she said, I will draw water for thy camels also, until they have done drinking.

20: And she hasted, and emptied her pitcher into the trough, and ran again unto the well to draw water, and drew for all his camels.

21: And the man wondering at her held his peace, to wit whether the LORD had made his journeyprosperous or not.

22: And it came to pass, as the camels had done drinking, that the man took a golden earring of half a shekel weight, and two bracelets for her hands of ten shekels weight of gold;

23: And said, Whose daughter art thou? tell me, I pray thee: is there room in thy father's house for us to lodge in?

24: And she said unto him, I am the daughter of Bethuel the son of Milcah, which she bare unto Nahor.

25: She said moreover unto him, We have both straw and provender enough, and room to lodge in.

26: And the man bowed down his head, and worshipped the LORD.

27: And he said, Blessed be the LORD God of my master Abraham, who hath not left destitute mymaster of his mercy and his truth: I being in the way, the LORD led me to the house of my master's brethren.

28: And the damsel ran, and told them of her mother's house these things.

29: And Rebekah had a brother, and his name was Laban: and Laban ran out unto the man, unto the well.

30: And it came to pass, when he saw the earring and bracelets upon his sister's hands, and when he heard the words of Rebekah his sister, saying, Thus spake the man unto me; that he came unto the man; and, behold, he stood by the camels at the well.

31: And he said, Come in, thou blessed of the LORD; wherefore standest thou without? for I have prepared the house, and room for the camels.

32: And the man came into the house: and he ungirded his camels, and gave straw and provender for the camels, and water to wash his feet, and the men's feet that were with him.

33: And there was set meat before him to eat: but he said, I will not eat, until I have told mine errand. And he said, Speak on.

34: And he said, I am Abraham's servant.

35: And the LORD hath blessed my master greatly; and he is become great: and he hath given him flocks, and herds, and silver, and gold, and menservants, and maidservants, and camels, and asses.

36: And Sarah my master's wife bare a son to my master when she was old: and untohim hath he given all that he hath.

37: And my master made me swear, saying, Thou shalt not take a wife to my son of the daughters of the Canaanites, in whose land I dwell:

38: But thou shalt go unto my father's house, and to my kindred, and take a wife unto my son.

39: And I said unto my master, Peradventure the woman will not follow me.

40: And he said unto me, The LORD, before whom I walk, will send his angel with thee, and prosper thy way; and thou shalt take a wife for my son of my kindred, and of my father's house:

41: Then shalt thou be clear from this my oath, when thou comest to my kindred; and if they give not thee one, thou shalt be clearfrom my oath.

42: And I came this day unto the well, and said, O LORD God of my master Abraham, if now thou do prosper my way which I go:

43: Behold, I stand by the well of water; and it shall come to pass, that when the virgin cometh forth to draw water, and I say to her, Give me, I pray thee, a little water of thy pitcher to drink;

44: And she say to me, Both drink thou, and I will also draw for thy camels: let the same be the woman whom the LORD hathappointed out for my master's son.

45: And before I had done speaking in mine heart, behold, Rebekah came forth with her pitcher on her shoulder; and she went down unto the well, and drew water: and I said unto her, Let me drink, I pray thee.

46: And she made haste, and let down her pitcher from her shoulder, and said, Drink, and I will give thy camelsdrink also: so I drank, and she made the camels drink also.

47: And I asked her, and said, Whose daughter art thou? And she said, the daughter of Bethuel, Nahor's son, whom Milcah bare unto him: and I put the earring upon her face, and the braceletsupon her hands.

48: And I bowed down my head, and worshipped the LORD, and blessed the LORD God of my master Abraham, which had led me in the right way to take my master's brother's daughter unto his son.

49: And now if ye will deal kindly and truly with my master, tell me: and if not, tell me; that I may turn to the right hand, or to the left.

50: Then Laban and Bethuel answered and said, The thing proceedeth from the LORD: we cannot speak unto thee bad orgood.

51: Behold, Rebekah is before thee, take her, and go, and let her be thy master's son's wife, as the LORD hath spoken.

52: And it came to pass, that, when Abraham's servant heard their words, he worshipped the LORD, bowing himself to the earth.

53: And the servant brought forth jewels of silver, and jewels of gold, and raiment, and gave them to Rebekah: he gave also to her brother and to her mother precious things.

54: And they did eat and drink, he and the men that were with him, and tarried all night; and they rose up in the morning, and he said,Send me away unto my master.

55: And her brother and her mother said, Let the damsel abide with us a few days, at the least ten; after that she shall go.

56: And he said unto them, Hinder me not, seeing the LORD hath prospered my way; send me away that I may go to my master.

57: And they said, We will call the damsel, and inquire at her mouth.

58: And they called Rebekah, and said unto her, Wilt thou go with this man? And she said, I will go.

59: And they sent away Rebekah their sister, and her nurse, and Abraham's servant, and his men.

60: And they blessed Rebekah, and said unto her, Thou art our sister, be thou the mother of thousands of millions, and let thy seed possess the gate of those which hate them.

61: And Rebekah arose, and her damsels, and they rode upon the camels, and followed the man: and the servant took Rebekah, and went his way.

62: And Isaac came from the way of the well Lahairoi; for he dwelt in the south country.

63: And Isaac went out to meditate in the field at the eventide: and he lifted up his eyes, and saw, and, behold, the camels were coming.

64: And Rebekah lifted up her eyes, and when she saw Isaac, she lighted off the camel.

65: For she had said unto the servant, What man is this that walketh in the field to meet us? And the servant had said, It is my master: therefore she took a vail, and covered herself.

66: And the servant told Isaac all things that he had done.

67: And Isaac brought her into his mother Sarah's tent, and took Rebekah, and she became his wife; and he loved her: and Isaac was comforted after his mother's death.
Genesis 25

---

Letter C books Prezent dla ch�opaka Pozycjonowanie strony Pozycjonowanie strony wynajme mieszkanie w krakowieSEO Tools SEO Tools SEO Tools wymiana linkami system wymiany linków

//---- R E K L A M A ---- \

Biblia, Pismo Święte (z gr. lp βιβλίον, biblion - księga, lm βιβλία, biblia - księgi) – zbiór ksiąg żydowskich i chrześcijańskich, uznawanych przez wiernych tych systemów wyznaniowych za natchnione przez Boga. Na chrześcijańską Biblię składają się Stary Testament i Nowy Testament.

Biblia i poszczególne jej części posiadają odmienne religijne znaczenie zarówno dla judaizmu jak i wyznań chrześcijańskich.

Kanon

Na przestrzeni dziejów kanon ksiąg wchodzących w skład Biblii zmieniał się w obrębie każdej z wielkich religii monoteistycznych. Dotyczy to w szczególności chrześcijaństwa, w którego łonie bardzo długo trwały dysputy na temat kanonu, zarówno jeśli chodzi o Stary, jak i Nowy Testament. OFE. Pierwsze zatwierdzenie kanonu chrześcijańskiego nastąpiło w 397 roku na Synodzie Kartagińskim, który ostatecznie odrzucił część ksiąg krążących jako listy i ewangelie, zwane obecnie apokryfami lub pseudoepigrafami.

Kanon Biblii w wersji katolickiej został potwierdzony na soborze trydenckim w 1546 roku. Protestancki kanon Nowego Testamentu jest identyczny z katolickim, natomiast Starego - z hebrajskim (kanon palestyński). Księgi starotestamentalne, które nie wchodzą w skład kanonu hebrajskiego (a więc uznawane są przez żydów i protestantów za apokryfy), a zaliczają się do katolickiego, katolicy i prawosławni nazywają księgami deuterokanonicznymi (kanon aleksandryjski).

Stary Testament

Na Stary Testament składają się, w zależności od uznawanego kanonu:

* 39 ksiąg - kanon hebrajski, uznawany przez żydów i wyznania protestanckie
* 46 ksiąg - kanon katolicki

Księgi te powstawały w okresie od XII do II wieku p.n.e. Część badaczy uważa jednak, że powstawały one od XIII a nawet XV wieku p.n.e. do V wieku p.n.e. Księgi prorockie, jak się sądzi, powstały w IX-VI wieku p.n.e., a księgi deuterokanoniczne powstały prawdopodobnie w II wieku p.n.e. Fundusze emerytalne. Według opinii niektórych badaczy najstarsze są Psalmy 90 i prawdopodobnie 91, Księga Hioba i Księgi Mojżeszowe.

Treścią ksiąg Starego Testamentu jest historia i dziedzictwo narodu izraelskiego. Zostały one pierwotnie spisane w języku hebrajskim, aramejskim i greckim (koine).

Księgi Starego Testamentu dzieli się na:

* księgi historyczne
* księgi profetyczne
* księgi dydaktyczne

Według innego podziału, mającego korzenie w Judaizmie są to: Pięcioksiąg (hebr. Tora), Prorocy (hebr. Newiim) i Pisma (hebr. Ketuwim).

Dla judaizmu najważniejsza jest najstarsza część Biblii - pięcioksiąg Mojżeszowy, zwany również Torą, na który składają się księgi:

* Rodzaju
* Wyjścia
* Kapłańska
* Liczb
* Powtórzonego Prawa
Pięcioksiąg Mojżeszowy opisuje powstanie świata, losy Żydów od czasów Abrahama aż do powrotu z Egiptu do Palestyny, oraz - co dla Żydów jest najważniejsze - podstawowe zasady judaizmu, od sposobu sprawowania kultu i obchodzenia świąt, po szczegółowe zasady odżywiania się i ubioru.

Dla judaizmu i islamu święte są także wszystkie pozostałe księgi Starego Testamentu, z tak zwanego kanonu hebrajskiego, obejmującego w sumie 39 ksiąg (według podziału hebrajskiego prorocy mniejsi i niektóre inne księgi stanowią całość i dlatego kanon żydowski tradycyjnie liczy 24 księgi). Są to oprócz Tory:

Księgi proroków:

* Jozuego
* Sędziów
* Samuela (2 księgi)
* Królów (2 księgi)
* Izajasza
* Jeremiasza
* Ezechiela
* Dwunastu proroków (Ozeasza, Joela, Amosa, Abdiasza, Jonasza, Micheasza, Nahuma, Habakuka, Sofoniasza, Aggeusza, Zachariasza, Malachiasza)

W księgach proroków są zawarte wszystkie kolejne proroctwa - czyli zgodnie z tradycją treści, które prorocy na zlecenie Boga przekazywali wiernym. Banki. Często znajdują się tam również opisy dziejów poszczególnych proroków.

Księgi hagiograficzne:

* Psalmów
* Przysłów
* Hioba
* Pieśń nad pieśniami
* Rut
* Lamentacje Jeremiasza (Treny)
* Księga Koheleta (Eklezjastesa, Kaznodziei)
* Estery
* Daniela
* Ezdrasza
* Nehemiasza
* Kronik (2 księgi)

Księgi hagiograficzne dzielą się na księgi poetyckie, będące zbiorami pieśni, przysłów, kazań i poematów, które uznano za święte, oraz księgi o charakterze historyczno-legendarnym opisujące dzieje osób, które były dla żydów ważne ze względów religijnych, ale nie zostały uznane za proroków. Otwarty Fundusz Emerytalny.

Nowy Testament

Dla chrześcijan, uznających świętość Starego Testamentu, duże znaczenie ma również Nowy Testament spisany w języku greckim, w latach 41 - 98 n.e. Treścią Nowego Testamentu jest życie i nauka głoszona przez Jezusa Chrystusa, a także dzieje pierwszych gmin chrześcijańskich.

Nowy Testament składa się z 27 ksiąg:

* Cztery Ewangelie - opisy życia Jezusa Chrystusa:
o Ewangelie synoptyczne:
+ Ewangelia Mateusza
+ Ewangelia Marka
+ Ewangelia Łukasza
o Ewangelia Jana
* Dzieje Apostolskie - opisy życia apostołów po wniebowstąpieniu Jezusa
* księgi dydaktyczne - zbiór listów pisanych przez apostołów:
o 14 listów Pawła z Tarsu
o 7 listów powszechnych
* oraz Apokalipsa, zwana też Objawieniem Jana - księga prorocka, której autorstwo przypisuje się Janowi Apostołowi.

Judaizm i islam nie uznają Nowego Testamentu jako pism świętych, chociaż islam uważa Jezusa Chrystusa za proroka, a Koran powtarza niektóre opisy Ewangelii.

Autorstwo i historyczność Biblii

W dziedzinie tej istnieje wiele kontrowersji. Z naukowego punktu widzenia badaniem Biblii zajmuje się biblistyka. Wg wersji tradycyjnej autorami wszystkich ksiąg były rzeczywiście osoby, od których pochodzą nazwy ksiąg - a więc pięcioksiąg Mojżeszowy napisał rzeczywiście Mojżesz od razu w wersji jaką znamy dzisiaj, Jozue napisał księgę Jozuego, itd.

Badania stylu i języka oryginalnych ksiąg kanonu hebrajskiego sugerują, że faktycznie najstarszą częścią Biblii są jej pisma poetyckie - Psalmy, Księga Hioba, Pieśń nad Pieśniami - które zostały napisane przed rokiem 1000 p.n.e. i nie uległy późniejszemu przeredagowaniu. Nowsze księgi proroków (począwszy od Izajasza) powstawały za życia danych proroków, lecz niekoniecznie to oni byli ich wyłącznymi autorami.

W przypadku Nowego Testamentu pojawiają się te same wątpliwości, istnieją kontrowersje co do fragmentów Ewangelii Marka i Jana, które zostały częściowo przeredagowane przed synodem kartagińskim (253 r. n.e.). Niektórzy badacze twierdzą, że do najstarszych fragmentów Nowego Testamentu należą Listy Pawła z Tarsu, są jednak też i tacy, którzy uważają, że najstarsza jest Ewangelia Mateusza (ściśle: aramejski pierwowzór znanej nam Ewangelii wg św. Mateusza). Dzieje Apostolskie i Apokalipsa są dziełami znacznie późniejszymi. Istnieje teoria, że Dzieje Apostolskie zostały napisane ok. 110-120 r. n.e., jednak pewniejsze jest to, że napisał je około 60 roku n.e. Łukasz Ewangelista (za jego autorstwem przemawia to, iż - podobnie jak Ewangelia Łukasza - są skierowane do Teofila, oraz fakt iż końcowy fragment Ewangelii jest powtórzony w początkowych wersetach Dziejów). Niektórzy badacze twierdzą, że Dzieje zostały napisane przez anonimowych autorów na podstawie legend i pośrednich relacji, krążących w gminach chrześcijańskich w Azji Mniejszej i Palestynie. Złożony styl i wizjonerskie obrazowanie w Apokalipsie nieco przypomina opisy ze świętej księgi zaratusztrian, a jak sama Apokalipsa podaje - jej autorem był Jan apostoł. Została spisana około 96 roku n.e., a więc w przybliżeniu 26 lat po upadku Jerozolimy, i taki termin jej powstania potwierdza Ireneusz w swym dziele Przeciw herezjom oraz Euzebiusz i Hieronim.

Przekłady Biblii

Już w starożytności Biblia była tłumaczona. Pierwsze przekłady Starego Testamentu dokonywane w III wieku p.n.e. służyły Żydom mieszkającym poza Palestyną, jak też prozelitom (poganom nawracającym się na judaizm). Powstała wtedy Septuaginta, przekład z hebrajskiego na grecki..

Po powstaniu chrześcijaństwa sztandardowym przekładem całej Biblii na łacinę, używanym w liturgii stała się Wulgata. Od II do VII wieku dokonano wielu innych przekładów m.in. na język syryjski (Peszitta), koptyjski, etiopski, gocki, ormiański i arabski.

Dla ludów słowiańskich duże znaczenie miał dokonany w IX wieku przekład na język staro-cerkiewno-słowiański dokonany przez Cyryla i Metodego.

W Średniowieczu oficjalną wersją kościelną Biblii była Wulgata. Po Reformacji Biblię (Wulgatę) zaczęto powszechnie przekładać na języki narodowe. Potem pojawiło się zainteresowanie tłumaczeniem Biblii nie z łaciny, lecz z języków oryginalnych.

W świecie anglosaskim najpopularniejsza stała się protestancka Biblia Króla Jakuba, oparta na językach oryginalnych, charakteryzująca się dosłownością przy zachowaniu pięknego języka.

Polskie przekłady Biblii

Zobacz więcej w osobnym artykule: Polskie przekłady Biblii.

Pierwszym zachowanym polskim przekładem był pochodzący z 1. połowy XV wieku Psałterz floriański.

Polski kościół katolicki, aż do XX wieku korzystał z Biblii Jakuba Wujka (1599), dla protestantów głównym źródłem była Biblia Gdańska (1632).

Druga połowa wieku XX przyniosła kilkanaście przekładów bezpośrednio z języków oryginalnych. Wśród katolickich najbardziej popularna jest Biblia Tysiąclecia, która stała się oficjalnym przekładem liturgicznym. Polscy protestanci korzystają najczęściej z Biblii Warszawskiej.

Rośliny biblijne

Na stronach Biblii wspominane są liczne rośliny, które rosły, bądź były uprawiane na Bliskim Wschodzie. Identyfikacja konkretnych gatunków np. biblijnych opisów jest pewna, co do innych są to tylko przypuszczenia.

* akacja (Acacia raddiana, Acacia tortilis)
* balsamowiec mirra (Commiphora abyssinica)
* cedr (Cedrus libani)
* cyprys (Cupressus sempervirens)
* daktylowiec właściwy (Phoenix dactylifera)
* figa pospolita (Ficus carica)
* gorczyca (Brassica nigra, Sinapis alba)
* granat właściwy (Punica granatum)
* jęczmień
* kmin rzymski (Cuminum cyminum)
* koper ogrodowy (Anethum graveolens)
* len zwyczajny (Linum usitatissimum)
* lilia biała (Lilium candidum)
* mirt zwyczajny (Myrtus communis)
* mięta długolistna (Mentha longifolia)
* oleander pospolity (Nerium oleander)
* oliwka europejska (Olea europaea)
* pszenica
* rącznik pospolity (Ricinus communis)
* ruta (Ruta chalepensis)
* chleb świętojański (Ceratonia siliqua)
* terebint (Pistacia terebinthus)
* winorośl właściwa (Vitis vinifera)

Zwierzęta biblijne

Niektóre ze zwierząt wymienianych na stronach Biblii, te które zamieszkiwały tereny Bliskiego Wschodu w czasach biblijnych.
Identyfikacja konkretnych gatunków np. biblijnych opisów jest pewna, co do innych są to tylko przypuszczenia. Ubezpieczenia.

* gołąb, gołębica -- gołąb grzywacz (Columba palumbus)
* kuropatwa (Perdix perdix)
* orzeł
* sęp -- sęp płowy (Gyps fulvus)
* sowa -- puchacz (Bubo bubo), puszczyk (Strix aluco)
* bocian -- bocian biały (Ciconia ciconia), bocian czarny (Ciconia nigra)
* osioł i muł -- osioł domowy (Equus asinus)
* wół, jałówka -- bydło domowe (Bos taurus)
* gazela
* jeleń
* owca -- owca domowa (Ovis aries)
* koza
* wielbłąd

Katalog stron | linki bezpośrednie

;