Wyraź swój sprzeciw! Powiedz NIE kaczyzmowi, moherowym beretom! Odrzuć Radio Maryja i ojca Rydzyka! Ptasia grypa, influenza ptaków, Google Bomb, Lech Kaczyński, Kaczyzm, Spieprzaj dziadu. Katalogi stron - wysoki PR i duża liczba podstron dzięki katalogom, bibli i contentowi. Dodaj swoją stronę do toplisty ptasiej grypy! Ptasia grypa i Kaczyzm - mówimy NIE.

Welcome
in www.SPAM.eofe.info !
Slowo to pochodzi najprawdopodobniej ze skeczu Monty Pythona i oznaczalo mielonke (ang. SPAM - Shoulder Pork and hAM / SPiced hAM). W skeczu tym klient, gdy pyta sie o menu restauracji, dowiaduje sie, ze w kazdym daniu znajduje sie troche mielonki. Gdy klient chce zamówic cos bez mielonki, specjalna grupa zagluszaczy w strojach wikingów, zaczyna spiewac SPAM, SPAM, lovely SPAM, wonderful SPAM, zagluszajac normalna rozmowe.

Spam oznacza mielonke wieprzowa, racja C, która byla podstawa wyzywienia polowego wojsk USA w czasie II wojny swiatowej. Znienawidzona przez karmionych nia zbyt dlugo zolnierzy.

Jeszcze przed powstaniem Internetu, najpierw w Wielkiej Brytanii, a potem w USA, slowo spam stalo sie mlodziezowym okresleniem niechcianej, rozsylanej automatycznie poczty tradycyjnej.

Zartobliwie podaje sie równiez jako zródlo wyrazenie Stupid Person AdvertiseMent.

Visit:
Katalog stron, wymiana linków.

The Book of Genesis

Main Page


Chapter 41



1: And it came to pass at the end of two full years, that Pharaoh dreamed: and, behold, he stood by the river.

2: And, behold, there came up out of the river seven well favored kine and fatfleshed; and they fed in a meadow.

3: And, behold, seven other kine came up after them out of the river, ill favored and leanfleshed; and stood by the other kine upon the brink of the river.

4: And the ill favored and leanfleshed kine did eat up the seven well favored and fatkine. So Pharaoh awoke.

5: And he slept and dreamed the second time: and, behold, seven ears of corn came up upon one stalk, rank and good.

6: And, behold, seven thin ears and blasted with the east wind sprung up after them.

7: And the seven thin ears devoured the seven rank and full ears. And Pharaohawoke, and, behold, it was a dream.

8: And it came to pass in the morning that his spirit was troubled; and he sent and called for all the magicians of Egypt, and all the wise men thereof: and Pharaoh told them his dream; but there was none that could interpret them unto Pharaoh.

9: Then spake the chief butler unto Pharaoh, saying, I do remember my faults this day:

10: Pharaoh was wroth with his servants, and put me in ward in the captain of theguard's house, both me and the chief baker:

11: And we dreamed a dream in one night, I and he; we dreamed each man according to the interpretation of his dream.

12: And there was there with us a young man, an Hebrew, servant to the captain of the guard; and we told him, and heinterpreted to us our dreams; to each man according to his dream he did interpret.

13: And it came to pass, as he interpreted to us, so it was; me he restored unto mineoffice, and him he hanged.

14: Then Pharaoh sent and called Joseph, and they brought him hastily out of the dungeon: and he shaved himself, and changed his raiment, and came in unto Pharaoh.

15: And Pharaoh said unto Joseph, I have dreamed a dream, and there is none that can interpret it: and I have heard say of thee, that thou canst understand a dream to interpret it.

16: And Joseph answered Pharaoh, saying, It is not in me: God shall give Pharaoh an answer of peace.

17: And Pharaoh said unto Joseph, In my dream, behold, I stood upon the bank of the river:

18: And, behold, there came up out of the river seven kine, fatfleshed and well favored; and they fed in a meadow:

19: And, behold, seven other kine came up after them, poor and very ill favored and leanfleshed, such as I never saw in all the land of Egypt for badness:

20: And the lean and the ill favored kine did eat up the first seven fat kine:

21: And when they had eaten them up, it could not be known that they had eaten them; but they were still ill favored, as at thebeginning. So I awoke.

22: And I saw in my dream, and, behold, seven ears came up in one stalk, full and good:

23: And, behold, seven ears, withered, thin, and blasted with the east wind, sprung up after them:

24: And the thin ears devoured the seven good ears: and I told this unto the magicians; but there was none that could declare it to me.

25: And Joseph said unto Pharaoh, The dream of Pharaoh is one: God hath showed Pharaoh what he is about to do.

26: The seven good kine are seven years; and the seven good ears are seven years: the dream is one.

27: And the seven thin and ill favored kine that came up after them are seven years; and the seven empty ears blasted with the east wind shall be seven years of famine.

28: This is the thing which I have spoken unto Pharaoh: What God is about to do he showeth unto Pharaoh.

29: Behold, there come seven years of great plenty throughout all the land of Egypt:

30: And there shall arise after them seven years of famine; and all the plenty shall be forgotten in the land of Egypt; and the famine shall consume the land;

31: And the plenty shall not be known in the land by reason of that famine following; for it shall be very grievous.

32: And for that the dream was doubled unto Pharaoh twice; it is because the thing is established by God, and God will shortly bring it to pass.

33: Now therefore let Pharaoh look out a man discreet and wise, and set him over the land ofEgypt.

34: Let Pharaoh do this, and let him appoint officers over the land, and take up the fifth part of the land of Egypt in the seven plenteous years.

35: And let them gather all the food of those good years that come, and lay up corn under the hand of Pharaoh, and let them keep food in the cities.

36: And that food shall be for store to the land against the seven years of famine, whichshall be in the land of Egypt; that the land perish not through the famine.

37: And the thing was good in the eyes of Pharaoh, and in the eyes of all his servants.

38: And Pharaoh said unto his servants, Can we find such a one as this is, a man in whom the Spirit of God is?

39: And Pharaoh said unto Joseph, Forasmuch as God hath showed thee all this, there is none so discreet and wiseas thou art:

40: Thou shalt be over my house, and according unto thy word shall all my people beruled: only in the throne will I be greater than thou.

41: And Pharaoh said unto Joseph, See, I have set thee over all the land of Egypt.

42: And Pharaoh took off his ring from his hand, and put it upon Joseph's hand, and arrayed him in vestures of fine linen, and put a gold chain about his neck;

43: And he made him to ride in the second chariot which he had; and they cried before him, Bow the knee: and he made him ruler over all the land of Egypt.

44: And Pharaoh said unto Joseph, I am Pharaoh, and without thee shall no man lift up his hand or foot in all the land of Egypt.

45: And Pharaoh called Joseph's name Zaphnathpaaneah; and he gave him to wife Asenath the daughter of Potipherah priest of On. And Joseph went out over allthe land of Egypt.

46: And Joseph was thirty years old when he stood before Pharaoh king of Egypt. And Joseph went out from the presence of Pharaoh, and went throughout all the land of Egypt.

47: And in the seven plenteous years the earth brought forth by handfuls.

48: And he gathered up all the food of the seven years, which were in the land of Egypt, and laid up the food in the cities: the food of the field, which was round about every city, laid he up in the same.

49: And Joseph gathered corn as the sand of the sea, very much, until he left numbering; for it was without number.

50: And unto Joseph were born two sons before the years of famine came, which Asenath the daughter of Potipherah priest of On bare unto him.

51: And Joseph called the name of the firstborn Manasseh: For God, said he, hath made me forget all my toil, and allmy father's house.

52: And the name of the second called he Ephraim: For God hath caused me to befruitful in the land of my affliction.

53: And the seven years of plenteousness, that was in the land of Egypt, were ended.

54: And the seven years of dearth began to come, according as Joseph had said: and the dearth was in all lands; but in all the land of Egypt there wasbread.

55: And when all the land of Egypt was famished, the people cried to Pharaoh for bread: andPharaoh said unto all the Egyptians, Go unto Joseph; what he saith to you,do.

56: And the famine was over all the face of the earth: and Joseph opened all the storehouses, andsold unto the Egyptians; and the famine waxed sore in the land of Egypt.

57: And all countries came into Egypt to Joseph for to buy corn; because that the famine was so sore inall lands.
Genesis 42


Pozycjonowanie strony Teksty piosenek skuteczne pozycjonowanie Tworzenie stron internetowych lublin bejca do drewnasystem wymiany linków wymiana linkami wymiana linkami wymiana linkami

//---- R E K L A M A ---- \

Biblia, Pismo Święte (z gr. lp βιβλίον, biblion - księga, lm βιβλία, biblia - księgi) – zbiór ksiąg żydowskich i chrześcijańskich, uznawanych przez wiernych tych systemów wyznaniowych za natchnione przez Boga. Na chrześcijańską Biblię składają się Stary Testament i Nowy Testament.

Biblia i poszczególne jej części posiadają odmienne religijne znaczenie zarówno dla judaizmu jak i wyznań chrześcijańskich.

Kanon

Na przestrzeni dziejów kanon ksiąg wchodzących w skład Biblii zmieniał się w obrębie każdej z wielkich religii monoteistycznych. Dotyczy to w szczególności chrześcijaństwa, w którego łonie bardzo długo trwały dysputy na temat kanonu, zarówno jeśli chodzi o Stary, jak i Nowy Testament. OFE. Pierwsze zatwierdzenie kanonu chrześcijańskiego nastąpiło w 397 roku na Synodzie Kartagińskim, który ostatecznie odrzucił część ksiąg krążących jako listy i ewangelie, zwane obecnie apokryfami lub pseudoepigrafami.

Kanon Biblii w wersji katolickiej został potwierdzony na soborze trydenckim w 1546 roku. Protestancki kanon Nowego Testamentu jest identyczny z katolickim, natomiast Starego - z hebrajskim (kanon palestyński). Księgi starotestamentalne, które nie wchodzą w skład kanonu hebrajskiego (a więc uznawane są przez żydów i protestantów za apokryfy), a zaliczają się do katolickiego, katolicy i prawosławni nazywają księgami deuterokanonicznymi (kanon aleksandryjski).

Stary Testament

Na Stary Testament składają się, w zależności od uznawanego kanonu:

* 39 ksiąg - kanon hebrajski, uznawany przez żydów i wyznania protestanckie
* 46 ksiąg - kanon katolicki

Księgi te powstawały w okresie od XII do II wieku p.n.e. Część badaczy uważa jednak, że powstawały one od XIII a nawet XV wieku p.n.e. do V wieku p.n.e. Księgi prorockie, jak się sądzi, powstały w IX-VI wieku p.n.e., a księgi deuterokanoniczne powstały prawdopodobnie w II wieku p.n.e. Fundusze emerytalne. Według opinii niektórych badaczy najstarsze są Psalmy 90 i prawdopodobnie 91, Księga Hioba i Księgi Mojżeszowe.

Treścią ksiąg Starego Testamentu jest historia i dziedzictwo narodu izraelskiego. Zostały one pierwotnie spisane w języku hebrajskim, aramejskim i greckim (koine).

Księgi Starego Testamentu dzieli się na:

* księgi historyczne
* księgi profetyczne
* księgi dydaktyczne

Według innego podziału, mającego korzenie w Judaizmie są to: Pięcioksiąg (hebr. Tora), Prorocy (hebr. Newiim) i Pisma (hebr. Ketuwim).

Dla judaizmu najważniejsza jest najstarsza część Biblii - pięcioksiąg Mojżeszowy, zwany również Torą, na który składają się księgi:

* Rodzaju
* Wyjścia
* Kapłańska
* Liczb
* Powtórzonego Prawa
Pięcioksiąg Mojżeszowy opisuje powstanie świata, losy Żydów od czasów Abrahama aż do powrotu z Egiptu do Palestyny, oraz - co dla Żydów jest najważniejsze - podstawowe zasady judaizmu, od sposobu sprawowania kultu i obchodzenia świąt, po szczegółowe zasady odżywiania się i ubioru.

Dla judaizmu i islamu święte są także wszystkie pozostałe księgi Starego Testamentu, z tak zwanego kanonu hebrajskiego, obejmującego w sumie 39 ksiąg (według podziału hebrajskiego prorocy mniejsi i niektóre inne księgi stanowią całość i dlatego kanon żydowski tradycyjnie liczy 24 księgi). Są to oprócz Tory:

Księgi proroków:

* Jozuego
* Sędziów
* Samuela (2 księgi)
* Królów (2 księgi)
* Izajasza
* Jeremiasza
* Ezechiela
* Dwunastu proroków (Ozeasza, Joela, Amosa, Abdiasza, Jonasza, Micheasza, Nahuma, Habakuka, Sofoniasza, Aggeusza, Zachariasza, Malachiasza)

W księgach proroków są zawarte wszystkie kolejne proroctwa - czyli zgodnie z tradycją treści, które prorocy na zlecenie Boga przekazywali wiernym. Banki. Często znajdują się tam również opisy dziejów poszczególnych proroków.

Księgi hagiograficzne:

* Psalmów
* Przysłów
* Hioba
* Pieśń nad pieśniami
* Rut
* Lamentacje Jeremiasza (Treny)
* Księga Koheleta (Eklezjastesa, Kaznodziei)
* Estery
* Daniela
* Ezdrasza
* Nehemiasza
* Kronik (2 księgi)

Księgi hagiograficzne dzielą się na księgi poetyckie, będące zbiorami pieśni, przysłów, kazań i poematów, które uznano za święte, oraz księgi o charakterze historyczno-legendarnym opisujące dzieje osób, które były dla żydów ważne ze względów religijnych, ale nie zostały uznane za proroków. Otwarty Fundusz Emerytalny.

Nowy Testament

Dla chrześcijan, uznających świętość Starego Testamentu, duże znaczenie ma również Nowy Testament spisany w języku greckim, w latach 41 - 98 n.e. Treścią Nowego Testamentu jest życie i nauka głoszona przez Jezusa Chrystusa, a także dzieje pierwszych gmin chrześcijańskich.

Nowy Testament składa się z 27 ksiąg:

* Cztery Ewangelie - opisy życia Jezusa Chrystusa:
o Ewangelie synoptyczne:
+ Ewangelia Mateusza
+ Ewangelia Marka
+ Ewangelia Łukasza
o Ewangelia Jana
* Dzieje Apostolskie - opisy życia apostołów po wniebowstąpieniu Jezusa
* księgi dydaktyczne - zbiór listów pisanych przez apostołów:
o 14 listów Pawła z Tarsu
o 7 listów powszechnych
* oraz Apokalipsa, zwana też Objawieniem Jana - księga prorocka, której autorstwo przypisuje się Janowi Apostołowi.

Judaizm i islam nie uznają Nowego Testamentu jako pism świętych, chociaż islam uważa Jezusa Chrystusa za proroka, a Koran powtarza niektóre opisy Ewangelii.

Autorstwo i historyczność Biblii

W dziedzinie tej istnieje wiele kontrowersji. Z naukowego punktu widzenia badaniem Biblii zajmuje się biblistyka. Wg wersji tradycyjnej autorami wszystkich ksiąg były rzeczywiście osoby, od których pochodzą nazwy ksiąg - a więc pięcioksiąg Mojżeszowy napisał rzeczywiście Mojżesz od razu w wersji jaką znamy dzisiaj, Jozue napisał księgę Jozuego, itd.

Badania stylu i języka oryginalnych ksiąg kanonu hebrajskiego sugerują, że faktycznie najstarszą częścią Biblii są jej pisma poetyckie - Psalmy, Księga Hioba, Pieśń nad Pieśniami - które zostały napisane przed rokiem 1000 p.n.e. i nie uległy późniejszemu przeredagowaniu. Nowsze księgi proroków (począwszy od Izajasza) powstawały za życia danych proroków, lecz niekoniecznie to oni byli ich wyłącznymi autorami.

W przypadku Nowego Testamentu pojawiają się te same wątpliwości, istnieją kontrowersje co do fragmentów Ewangelii Marka i Jana, które zostały częściowo przeredagowane przed synodem kartagińskim (253 r. n.e.). Niektórzy badacze twierdzą, że do najstarszych fragmentów Nowego Testamentu należą Listy Pawła z Tarsu, są jednak też i tacy, którzy uważają, że najstarsza jest Ewangelia Mateusza (ściśle: aramejski pierwowzór znanej nam Ewangelii wg św. Mateusza). Dzieje Apostolskie i Apokalipsa są dziełami znacznie późniejszymi. Istnieje teoria, że Dzieje Apostolskie zostały napisane ok. 110-120 r. n.e., jednak pewniejsze jest to, że napisał je około 60 roku n.e. Łukasz Ewangelista (za jego autorstwem przemawia to, iż - podobnie jak Ewangelia Łukasza - są skierowane do Teofila, oraz fakt iż końcowy fragment Ewangelii jest powtórzony w początkowych wersetach Dziejów). Niektórzy badacze twierdzą, że Dzieje zostały napisane przez anonimowych autorów na podstawie legend i pośrednich relacji, krążących w gminach chrześcijańskich w Azji Mniejszej i Palestynie. Złożony styl i wizjonerskie obrazowanie w Apokalipsie nieco przypomina opisy ze świętej księgi zaratusztrian, a jak sama Apokalipsa podaje - jej autorem był Jan apostoł. Została spisana około 96 roku n.e., a więc w przybliżeniu 26 lat po upadku Jerozolimy, i taki termin jej powstania potwierdza Ireneusz w swym dziele Przeciw herezjom oraz Euzebiusz i Hieronim.

Przekłady Biblii

Już w starożytności Biblia była tłumaczona. Pierwsze przekłady Starego Testamentu dokonywane w III wieku p.n.e. służyły Żydom mieszkającym poza Palestyną, jak też prozelitom (poganom nawracającym się na judaizm). Powstała wtedy Septuaginta, przekład z hebrajskiego na grecki..

Po powstaniu chrześcijaństwa sztandardowym przekładem całej Biblii na łacinę, używanym w liturgii stała się Wulgata. Od II do VII wieku dokonano wielu innych przekładów m.in. na język syryjski (Peszitta), koptyjski, etiopski, gocki, ormiański i arabski.

Dla ludów słowiańskich duże znaczenie miał dokonany w IX wieku przekład na język staro-cerkiewno-słowiański dokonany przez Cyryla i Metodego.

W Średniowieczu oficjalną wersją kościelną Biblii była Wulgata. Po Reformacji Biblię (Wulgatę) zaczęto powszechnie przekładać na języki narodowe. Potem pojawiło się zainteresowanie tłumaczeniem Biblii nie z łaciny, lecz z języków oryginalnych.

W świecie anglosaskim najpopularniejsza stała się protestancka Biblia Króla Jakuba, oparta na językach oryginalnych, charakteryzująca się dosłownością przy zachowaniu pięknego języka.

Polskie przekłady Biblii

Zobacz więcej w osobnym artykule: Polskie przekłady Biblii.

Pierwszym zachowanym polskim przekładem był pochodzący z 1. połowy XV wieku Psałterz floriański.

Polski kościół katolicki, aż do XX wieku korzystał z Biblii Jakuba Wujka (1599), dla protestantów głównym źródłem była Biblia Gdańska (1632).

Druga połowa wieku XX przyniosła kilkanaście przekładów bezpośrednio z języków oryginalnych. Wśród katolickich najbardziej popularna jest Biblia Tysiąclecia, która stała się oficjalnym przekładem liturgicznym. Polscy protestanci korzystają najczęściej z Biblii Warszawskiej.

Rośliny biblijne

Na stronach Biblii wspominane są liczne rośliny, które rosły, bądź były uprawiane na Bliskim Wschodzie. Identyfikacja konkretnych gatunków np. biblijnych opisów jest pewna, co do innych są to tylko przypuszczenia.

* akacja (Acacia raddiana, Acacia tortilis)
* balsamowiec mirra (Commiphora abyssinica)
* cedr (Cedrus libani)
* cyprys (Cupressus sempervirens)
* daktylowiec właściwy (Phoenix dactylifera)
* figa pospolita (Ficus carica)
* gorczyca (Brassica nigra, Sinapis alba)
* granat właściwy (Punica granatum)
* jęczmień
* kmin rzymski (Cuminum cyminum)
* koper ogrodowy (Anethum graveolens)
* len zwyczajny (Linum usitatissimum)
* lilia biała (Lilium candidum)
* mirt zwyczajny (Myrtus communis)
* mięta długolistna (Mentha longifolia)
* oleander pospolity (Nerium oleander)
* oliwka europejska (Olea europaea)
* pszenica
* rącznik pospolity (Ricinus communis)
* ruta (Ruta chalepensis)
* chleb świętojański (Ceratonia siliqua)
* terebint (Pistacia terebinthus)
* winorośl właściwa (Vitis vinifera)

Zwierzęta biblijne

Niektóre ze zwierząt wymienianych na stronach Biblii, te które zamieszkiwały tereny Bliskiego Wschodu w czasach biblijnych.
Identyfikacja konkretnych gatunków np. biblijnych opisów jest pewna, co do innych są to tylko przypuszczenia. Ubezpieczenia.

* gołąb, gołębica -- gołąb grzywacz (Columba palumbus)
* kuropatwa (Perdix perdix)
* orzeł
* sęp -- sęp płowy (Gyps fulvus)
* sowa -- puchacz (Bubo bubo), puszczyk (Strix aluco)
* bocian -- bocian biały (Ciconia ciconia), bocian czarny (Ciconia nigra)
* osioł i muł -- osioł domowy (Equus asinus)
* wół, jałówka -- bydło domowe (Bos taurus)
* gazela
* jeleń
* owca -- owca domowa (Ovis aries)
* koza
* wielbłąd

Katalog stron | linki bezpośrednie

;