The Book of Exodus

Main Page

Chapter 38

1: And he made the altar of burnt offering of shittim wood: five cubits was the length thereof, and five cubits the breadth thereof; it was foursquare; and threecubits the height thereof.

2: And he made the horns thereof on the four corners of it; the horns thereof were of the same: and he overlaid it with brass.

3: And he made all the vessels of the altar, the pots, and the shovels, and the basins, and the fleshhooks, and the firepans: all thevessels thereof made he of brass.

4: And he made for the altar a brazen grate of network under the compass thereof beneath unto the midst of it.

5: And he cast four rings for the four ends of the grate of brass, to be places for the staves.

6: And he made the staves of shittim wood, and overlaid them with brass.

7: And he put the staves into the rings on the sides of the altar, to bear it withal; he made the altar hollow with boards.

8: And he made the laver of brass, and the foot of it of brass, of the lookingglasses of the women assembling, which assembled at the door of thetabernacle of the congregation.

9: And he made the court: on the south side southward the hangings of the court were of fine twined linen, an hundred cubits:

10: Their pillars were twenty, and their brazen sockets twenty; the hooks of the pillars and their fillets were of silver.

11: And for the north side the hangings were an hundred cubits, their pillars were twenty, and their sockets of brass twenty; the hooks of the pillars and their fillets ofsilver.

12: And for the west side were hangings of fifty cubits, their pillars ten, and their socketsten; the hooks of the pillars and their fillets of silver.

13: And for the east side eastward fifty cubits.

14: The hangings of the one side of the gate were fifteen cubits; their pillars three, and their sockets three.

15: And for the other side of the court gate, on this hand and that hand, were hangings of fifteen cubits; their pillars three, and their sockets three.

16: All the hangings of the court round about were of fine twined linen.

17: And the sockets for the pillars were of brass; the hooks of the pillars and their fillets of silver; and the overlaying of their chapiters of silver; and all the pillars of the court were filleted withsilver.

18: And the hanging for the gate of the court was needlework, of blue, and purple, andscarlet, and fine twined linen: and twenty cubits was the length, and the height in the breadth was five cubits, answerable to the hangings of the court.

19: And their pillars were four, and their sockets of brass four; their hooks of silver, andthe overlaying of their chapiters and their fillets of silver.

20: And all the pins of the tabernacle, and of the court round about, were of brass.

21: This is the sum of the tabernacle, even of the tabernacle of testimony, as it was counted, according to the commandment of Moses, for the service of the Levites, by the hand of Ithamar, son to Aaron the priest.

22: And Bezaleel the son Uri, the son of Hur, of the tribe of Judah, made all that the LORDcommanded Moses.

23: And with him was Aholiab, son of Ahisamach, of the tribe of Dan, an engraver, and a cunning workman, and an embroiderer in blue, and in purple, and in scarlet, and fine linen.

24: All the gold that was occupied for the work in all the work of the holy place, even the gold of the offering, was twenty and nine talents, and seven hundred and thirty shekels, after the shekel of the sanctuary.

25: And the silver of them that were numbered of the congregation was an hundred talents, and a thousand seven hundred and threescore and fifteen shekels, after the shekel of the sanctuary:

26: A bekah for every man, that is, half a shekel, after the shekel of the sanctuary, for every one that went to be numbered, from twenty years old and upward, for six hundred thousand and threethousand and five hundred and fifty men.

27: And of the hundred talents of silver were cast the sockets of the sanctuary, and the sockets of the vail; an hundred sockets ofthe hundred talents, a talent for a socket.

28: And of the thousand seven hundred seventy and five shekels he made hooks for the pillars, and overlaid their chapiters, andfilleted them.

29: And the brass of the offering was seventy talents, and two thousand and fourhundred shekels.

30: And therewith he made the sockets to the door of the tabernacle of thecongregation, and the brazen altar, and the brazen grate for it, and all thevessels of the altar,

31: And the sockets of the court round about, and the sockets of the court gate, and all the pins of the tabernacle, and all the pins of the court round about.
Exodus 39

---

pozycjonowanie TELEWIZOR LG LCD 32LG6000 Bu�garia wakacje okna pcv Energetyka SEO Tools system wymiany linków SEO Tools

//---- R E K L A M A ---- \

Biblia, Pismo Święte (z gr. lp βιβλίον, biblion - księga, lm βιβλία, biblia - księgi) – zbiór ksiąg żydowskich i chrześcijańskich, uznawanych przez wiernych tych systemów wyznaniowych za natchnione przez Boga. Na chrześcijańską Biblię składają się Stary Testament i Nowy Testament.

Biblia i poszczególne jej części posiadają odmienne religijne znaczenie zarówno dla judaizmu jak i wyznań chrześcijańskich.

Kanon

Na przestrzeni dziejów kanon ksiąg wchodzących w skład Biblii zmieniał się w obrębie każdej z wielkich religii monoteistycznych. Dotyczy to w szczególności chrześcijaństwa, w którego łonie bardzo długo trwały dysputy na temat kanonu, zarówno jeśli chodzi o Stary, jak i Nowy Testament. OFE. Pierwsze zatwierdzenie kanonu chrześcijańskiego nastąpiło w 397 roku na Synodzie Kartagińskim, który ostatecznie odrzucił część ksiąg krążących jako listy i ewangelie, zwane obecnie apokryfami lub pseudoepigrafami.

Kanon Biblii w wersji katolickiej został potwierdzony na soborze trydenckim w 1546 roku. Protestancki kanon Nowego Testamentu jest identyczny z katolickim, natomiast Starego - z hebrajskim (kanon palestyński). Księgi starotestamentalne, które nie wchodzą w skład kanonu hebrajskiego (a więc uznawane są przez żydów i protestantów za apokryfy), a zaliczają się do katolickiego, katolicy i prawosławni nazywają księgami deuterokanonicznymi (kanon aleksandryjski).

Stary Testament

Na Stary Testament składają się, w zależności od uznawanego kanonu:

* 39 ksiąg - kanon hebrajski, uznawany przez żydów i wyznania protestanckie
* 46 ksiąg - kanon katolicki

Księgi te powstawały w okresie od XII do II wieku p.n.e. Część badaczy uważa jednak, że powstawały one od XIII a nawet XV wieku p.n.e. do V wieku p.n.e. Księgi prorockie, jak się sądzi, powstały w IX-VI wieku p.n.e., a księgi deuterokanoniczne powstały prawdopodobnie w II wieku p.n.e. Fundusze emerytalne. Według opinii niektórych badaczy najstarsze są Psalmy 90 i prawdopodobnie 91, Księga Hioba i Księgi Mojżeszowe.

Treścią ksiąg Starego Testamentu jest historia i dziedzictwo narodu izraelskiego. Zostały one pierwotnie spisane w języku hebrajskim, aramejskim i greckim (koine).

Księgi Starego Testamentu dzieli się na:

* księgi historyczne
* księgi profetyczne
* księgi dydaktyczne

Według innego podziału, mającego korzenie w Judaizmie są to: Pięcioksiąg (hebr. Tora), Prorocy (hebr. Newiim) i Pisma (hebr. Ketuwim).

Dla judaizmu najważniejsza jest najstarsza część Biblii - pięcioksiąg Mojżeszowy, zwany również Torą, na który składają się księgi:

* Rodzaju
* Wyjścia
* Kapłańska
* Liczb
* Powtórzonego Prawa
Pięcioksiąg Mojżeszowy opisuje powstanie świata, losy Żydów od czasów Abrahama aż do powrotu z Egiptu do Palestyny, oraz - co dla Żydów jest najważniejsze - podstawowe zasady judaizmu, od sposobu sprawowania kultu i obchodzenia świąt, po szczegółowe zasady odżywiania się i ubioru.

Dla judaizmu i islamu święte są także wszystkie pozostałe księgi Starego Testamentu, z tak zwanego kanonu hebrajskiego, obejmującego w sumie 39 ksiąg (według podziału hebrajskiego prorocy mniejsi i niektóre inne księgi stanowią całość i dlatego kanon żydowski tradycyjnie liczy 24 księgi). Są to oprócz Tory:

Księgi proroków:

* Jozuego
* Sędziów
* Samuela (2 księgi)
* Królów (2 księgi)
* Izajasza
* Jeremiasza
* Ezechiela
* Dwunastu proroków (Ozeasza, Joela, Amosa, Abdiasza, Jonasza, Micheasza, Nahuma, Habakuka, Sofoniasza, Aggeusza, Zachariasza, Malachiasza)

W księgach proroków są zawarte wszystkie kolejne proroctwa - czyli zgodnie z tradycją treści, które prorocy na zlecenie Boga przekazywali wiernym. Banki. Często znajdują się tam również opisy dziejów poszczególnych proroków.

Księgi hagiograficzne:

* Psalmów
* Przysłów
* Hioba
* Pieśń nad pieśniami
* Rut
* Lamentacje Jeremiasza (Treny)
* Księga Koheleta (Eklezjastesa, Kaznodziei)
* Estery
* Daniela
* Ezdrasza
* Nehemiasza
* Kronik (2 księgi)

Księgi hagiograficzne dzielą się na księgi poetyckie, będące zbiorami pieśni, przysłów, kazań i poematów, które uznano za święte, oraz księgi o charakterze historyczno-legendarnym opisujące dzieje osób, które były dla żydów ważne ze względów religijnych, ale nie zostały uznane za proroków. Otwarty Fundusz Emerytalny.

Nowy Testament

Dla chrześcijan, uznających świętość Starego Testamentu, duże znaczenie ma również Nowy Testament spisany w języku greckim, w latach 41 - 98 n.e. Treścią Nowego Testamentu jest życie i nauka głoszona przez Jezusa Chrystusa, a także dzieje pierwszych gmin chrześcijańskich.

Nowy Testament składa się z 27 ksiąg:

* Cztery Ewangelie - opisy życia Jezusa Chrystusa:
o Ewangelie synoptyczne:
+ Ewangelia Mateusza
+ Ewangelia Marka
+ Ewangelia Łukasza
o Ewangelia Jana
* Dzieje Apostolskie - opisy życia apostołów po wniebowstąpieniu Jezusa
* księgi dydaktyczne - zbiór listów pisanych przez apostołów:
o 14 listów Pawła z Tarsu
o 7 listów powszechnych
* oraz Apokalipsa, zwana też Objawieniem Jana - księga prorocka, której autorstwo przypisuje się Janowi Apostołowi.

Judaizm i islam nie uznają Nowego Testamentu jako pism świętych, chociaż islam uważa Jezusa Chrystusa za proroka, a Koran powtarza niektóre opisy Ewangelii.

Autorstwo i historyczność Biblii

W dziedzinie tej istnieje wiele kontrowersji. Z naukowego punktu widzenia badaniem Biblii zajmuje się biblistyka. Wg wersji tradycyjnej autorami wszystkich ksiąg były rzeczywiście osoby, od których pochodzą nazwy ksiąg - a więc pięcioksiąg Mojżeszowy napisał rzeczywiście Mojżesz od razu w wersji jaką znamy dzisiaj, Jozue napisał księgę Jozuego, itd.

Badania stylu i języka oryginalnych ksiąg kanonu hebrajskiego sugerują, że faktycznie najstarszą częścią Biblii są jej pisma poetyckie - Psalmy, Księga Hioba, Pieśń nad Pieśniami - które zostały napisane przed rokiem 1000 p.n.e. i nie uległy późniejszemu przeredagowaniu. Nowsze księgi proroków (począwszy od Izajasza) powstawały za życia danych proroków, lecz niekoniecznie to oni byli ich wyłącznymi autorami.

W przypadku Nowego Testamentu pojawiają się te same wątpliwości, istnieją kontrowersje co do fragmentów Ewangelii Marka i Jana, które zostały częściowo przeredagowane przed synodem kartagińskim (253 r. n.e.). Niektórzy badacze twierdzą, że do najstarszych fragmentów Nowego Testamentu należą Listy Pawła z Tarsu, są jednak też i tacy, którzy uważają, że najstarsza jest Ewangelia Mateusza (ściśle: aramejski pierwowzór znanej nam Ewangelii wg św. Mateusza). Dzieje Apostolskie i Apokalipsa są dziełami znacznie późniejszymi. Istnieje teoria, że Dzieje Apostolskie zostały napisane ok. 110-120 r. n.e., jednak pewniejsze jest to, że napisał je około 60 roku n.e. Łukasz Ewangelista (za jego autorstwem przemawia to, iż - podobnie jak Ewangelia Łukasza - są skierowane do Teofila, oraz fakt iż końcowy fragment Ewangelii jest powtórzony w początkowych wersetach Dziejów). Niektórzy badacze twierdzą, że Dzieje zostały napisane przez anonimowych autorów na podstawie legend i pośrednich relacji, krążących w gminach chrześcijańskich w Azji Mniejszej i Palestynie. Złożony styl i wizjonerskie obrazowanie w Apokalipsie nieco przypomina opisy ze świętej księgi zaratusztrian, a jak sama Apokalipsa podaje - jej autorem był Jan apostoł. Została spisana około 96 roku n.e., a więc w przybliżeniu 26 lat po upadku Jerozolimy, i taki termin jej powstania potwierdza Ireneusz w swym dziele Przeciw herezjom oraz Euzebiusz i Hieronim.

Przekłady Biblii

Już w starożytności Biblia była tłumaczona. Pierwsze przekłady Starego Testamentu dokonywane w III wieku p.n.e. służyły Żydom mieszkającym poza Palestyną, jak też prozelitom (poganom nawracającym się na judaizm). Powstała wtedy Septuaginta, przekład z hebrajskiego na grecki..

Po powstaniu chrześcijaństwa sztandardowym przekładem całej Biblii na łacinę, używanym w liturgii stała się Wulgata. Od II do VII wieku dokonano wielu innych przekładów m.in. na język syryjski (Peszitta), koptyjski, etiopski, gocki, ormiański i arabski.

Dla ludów słowiańskich duże znaczenie miał dokonany w IX wieku przekład na język staro-cerkiewno-słowiański dokonany przez Cyryla i Metodego.

W Średniowieczu oficjalną wersją kościelną Biblii była Wulgata. Po Reformacji Biblię (Wulgatę) zaczęto powszechnie przekładać na języki narodowe. Potem pojawiło się zainteresowanie tłumaczeniem Biblii nie z łaciny, lecz z języków oryginalnych.

W świecie anglosaskim najpopularniejsza stała się protestancka Biblia Króla Jakuba, oparta na językach oryginalnych, charakteryzująca się dosłownością przy zachowaniu pięknego języka.

Polskie przekłady Biblii

Zobacz więcej w osobnym artykule: Polskie przekłady Biblii.

Pierwszym zachowanym polskim przekładem był pochodzący z 1. połowy XV wieku Psałterz floriański.

Polski kościół katolicki, aż do XX wieku korzystał z Biblii Jakuba Wujka (1599), dla protestantów głównym źródłem była Biblia Gdańska (1632).

Druga połowa wieku XX przyniosła kilkanaście przekładów bezpośrednio z języków oryginalnych. Wśród katolickich najbardziej popularna jest Biblia Tysiąclecia, która stała się oficjalnym przekładem liturgicznym. Polscy protestanci korzystają najczęściej z Biblii Warszawskiej.

Rośliny biblijne

Na stronach Biblii wspominane są liczne rośliny, które rosły, bądź były uprawiane na Bliskim Wschodzie. Identyfikacja konkretnych gatunków np. biblijnych opisów jest pewna, co do innych są to tylko przypuszczenia.

* akacja (Acacia raddiana, Acacia tortilis)
* balsamowiec mirra (Commiphora abyssinica)
* cedr (Cedrus libani)
* cyprys (Cupressus sempervirens)
* daktylowiec właściwy (Phoenix dactylifera)
* figa pospolita (Ficus carica)
* gorczyca (Brassica nigra, Sinapis alba)
* granat właściwy (Punica granatum)
* jęczmień
* kmin rzymski (Cuminum cyminum)
* koper ogrodowy (Anethum graveolens)
* len zwyczajny (Linum usitatissimum)
* lilia biała (Lilium candidum)
* mirt zwyczajny (Myrtus communis)
* mięta długolistna (Mentha longifolia)
* oleander pospolity (Nerium oleander)
* oliwka europejska (Olea europaea)
* pszenica
* rącznik pospolity (Ricinus communis)
* ruta (Ruta chalepensis)
* chleb świętojański (Ceratonia siliqua)
* terebint (Pistacia terebinthus)
* winorośl właściwa (Vitis vinifera)

Zwierzęta biblijne

Niektóre ze zwierząt wymienianych na stronach Biblii, te które zamieszkiwały tereny Bliskiego Wschodu w czasach biblijnych.
Identyfikacja konkretnych gatunków np. biblijnych opisów jest pewna, co do innych są to tylko przypuszczenia. Ubezpieczenia.

* gołąb, gołębica -- gołąb grzywacz (Columba palumbus)
* kuropatwa (Perdix perdix)
* orzeł
* sęp -- sęp płowy (Gyps fulvus)
* sowa -- puchacz (Bubo bubo), puszczyk (Strix aluco)
* bocian -- bocian biały (Ciconia ciconia), bocian czarny (Ciconia nigra)
* osioł i muł -- osioł domowy (Equus asinus)
* wół, jałówka -- bydło domowe (Bos taurus)
* gazela
* jeleń
* owca -- owca domowa (Ovis aries)
* koza
* wielbłąd

Katalog stron | linki bezpośrednie

;